Call of Duty: World at War Beta - Playtest

Menu główne

Pozostałe

Forum

Epic Fail Podkast

Ankieta

Zwiastuny:

Czytaj o:
PlayStation 3

Call of Duty: World at War Beta - Playtest

Napisał: snakemaycry

20.10.2008.

Recenzja Zapowiedź Poradnik Galeria Lista Osiągnięć Wywiad XCN

Na miesiąc przed premierą tego wyczekiwanego tytułu gracze dostali możliwość, zresztą tak samo, jak przy poprzedniej odsłonie, wypróbowania rozgrywki multiplayer. Oczywiście dostęp do wersji beta otrzymali jedynie ci szczęśliwcy, którym udało się zdobyć klucz. Oni na pewno mają już wyrobione zdanie o nowościach wprowadzonych przez studio Treyarch. Pozostałych zapraszam na krótki opis pierwszego kawałka tortu, którego całość dostaniemy już w połowie listopada.

Po włączeniu dema wszyscy, którzy grali w poprzednią część Call of Duty, poczują się jak w starym domu - tyle, że z przemalowanymi ścianami. Rozkład, jak i zawartość menu pozostały praktycznie bez zmian. Prawie takie same są również zadania do wykonania podczas zabawy wieloosobowej, za które dostaniemy dodatkowe punkty doświadczenia oraz odblokujemy wyposażenie. Są one niezwykle podobne do tych z Modern Warfare, ale oczywiście uwzględniają nowe realia oraz trochę przemodelowaną mechanikę - o tym jednak później.

Pierwszą z ważniejszych modyfikacji zastaniemy na ekranie wyboru broni. Otóż dano nam tym razem aż dziesięć slotów na stworzone klasy postaci, jednakże wszystkie powyżej pięciu dostaniemy dopiero po zdobyciu odpowiedniego poziomu w Prestige. Doszła także możliwość dodania czwartego perka, ale jest on powiązany wyłącznie z pojazdami (szybsze obracanie wieżyczki, wolniejsze przegrzewanie karabinu itd.). Same giwery to raczej standardowy rynsztunek z okresu drugiej wojny światowej. Nie zabrakło jednak smaczków w postaci koktajlów Mołotova, flar, granatów z gazem, czy widowiskowego miotacza ognia.

Przechodząc do konkretów rozgrywki, w becie znajdziemy główne tryby, w tym jeden ‘każdy na każdego’. Resztę stanowią znane dobrze zabawy drużynowe, poczynając od zwykłego Team Deathmatcha, poprzez Capture The Flag, na ostatnio dodanym Search & Destroy oraz Hardcore kończąc. Wraca po rocznej przerwie War, w którym jedna drużyna musi zająć i utrzymać pięć punktów kontrolnych, a to wszystko na trzech mapach: Castle, Makin i Roundhouse.

Castle to japońska świątynia z placem, mostkami i kilkoma dobudówkami. W sumie nie można jej wiele zarzucić. Są miejsca na krótkie zwarcia, są i dobre dziury do przyczajenia się z bronią snajperską. Trochę otwartego terenu, trochę zabudowań, także sposób prowadzenia ataków zmienia swoje oblicze w zależności od tego, gdzie się akurat znajdujemy. Druga arena wita nas plażą z wietnamskimi chatami oraz drewnianymi kładkami pomiędzy nimi. Muszę przyznać, że przypadła mi ona najbardziej do gustu, mimo że czasami naprawdę nie widać przeciwników i dość łatwo można zepchnąć jedną z drużyn do głębokiej defensywy, z której nie da się uciec aż do końca rozgrywki. Bardzo ostre, szybkie tempo, fajnie zaplanowana. Ostatnia mapa wzięła nazwę od okrągłego budynku, w którym znajduje się obrotnica kolejowa. Do tego wokół mnóstwo powywracanych wagonów, ruiny budynków oraz wieże – typowo europejska lokalizacja. Dodatkowo znajdują się tu dwa czołgi, mieszczące dwuosobową załogę (kierowca, kontrolujący działo oraz obsługa karabinu). Niestety, mimo początkowego osądu, że ta mapa jest tym, co tygryski lubią najbardziej, to z czasem sprawia wrażenie chaotycznej i bardzo losowej.

Jeszcze kilka słów odnośnie tego, jak naprawdę się gra. Silnik pozostał praktycznie nienaruszony od czasów „czwórki”, także fizyka i reguły rozgrywki nie przeszły większych modyfikacji. Jednakże część rzeczy uległa zmianie. Po pierwsze dostajemy sprzęt sprzed 60 lat. To oznacza, że nie jest on zbyt precyzyjny, a rozrzut kul potrafi przysporzyć kłopotów z celowaniem. Dodatkowo żeby kogoś ustrzelić potrzeba dużo amunicji, często ponad połowę magazynka. Fajną sprawą jest dodanie granatów gazowych – pojawiają się efekty zatrucia, zawroty głowy, kołysanie, spore zniekształcenia w postrzeganiu świata. Zażywanie w większej ilości prowadzi do zgonu. Czyli jak na każdym dobrym przyjęciu... Oczywiście perk w postaci maski przeciwgazowej załatwia sprawę. Do tego zamiast nalotu samolotów mamy atak artylerii i tym razem wejście do budynku nie daje 100% schronienia, bo a nuż gdzieś jest dziura w dachu, a samo zbliżenie się do miejsca ataku powoduje zawroty głowy i chwianie się naszej postaci. Genialna sprawa. No i rzecz najbardziej kontrowersyjna, czyli zamiana przylatującego helikoptera po zabiciu siedmiu przecinków z rzędu na wypuszczenie psów. Te miłe zwierzaczki mieliśmy okazję poznać w trybie single poprzedniej części. Można się ich pozbyć, jeśli tylko zorientujemy się skąd na nas nacierają, co nie jest łatwe. Na radarze ani znaku, trafić w to trudno, szczekanie słychać praktycznie wszędzie, a jeszcze ciężko domyślić się czy są to nasze psy, czy przeciwników. Dopiero z mniejszej odległości widać kolor sierści. Dla mnie najbardziej frustrujący dodatek, obok całkowicie losowych respawnów. Szczególnie kiedy wyskakujemy dokładnie na muszce przeciwnika. Dwa kroki i strzał w plecy.

Całość sprowadza się raczej do wypuszczenia dużego rozszerzenia do Call of Duty 4, niż osobnej produkcji. Kilka elementów jest bardzo fajnych, inne powodują, że mamy ochotę rzucić padem o najbliższą ścianę. Graficznie beta prezentuje się dobrze, ale zachwycić się na razie niczym nie mogłem. Dźwięk broni jest trochę zbyt plastikowy. Chętniej zobaczyłbym tryb kampanii wraz z szumnie zapowiadaną kooperacją, lecz w tej chwili nic z tego. Multiplayer raczej podzieli graczy i nie wróżę mu takiego sukcesu jak poprzednikowi, choć nie można powiedzieć, że jest zły. Główne założenia Call of Duty: World at War znamy od roku, a pamiętajmy, że wkrótce będziemy mieli wysyp naprawdę dobrze zanoszących się gier, w tym Gears of War 2, którego siłą ma być przecież zabawa wieloosobowa.

Komentarze

Aby dodać komentarz zaloguj się. Jeśli nie masz konta, załóż je sobie.
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.