Forza Motorsport 2 - Playtest

Menu główne

Pozostałe

Forum

Epic Fail Podkast

Ankieta

Zwiastuny:

Czytaj o:
PlayStation 3

Forza Motorsport 2 - Playtest

Napisał: wrog

12.05.2007.

Recenzja Zapowiedź Poradnik Galeria Lista Osiągnięć Wywiad XCN

Od kilku dni na Rynku Xbox Live możemy znaleźć wersję demonstracyjną kontynuacji najlepszej gry traktującej o wyścigach torowych. Na każdym większym forum czy grupie dyskusyjnej pojawiły się natychmiast odpowiednie wątki, w których publikowano skrajnie odmienne komentarze. Jedni zachwycali się nad złożonością rozgrywki i odwzorowaniem rzeczywistości przez mistrzów z Turn10. Inni z kolei zarzucali twórcom odpuszczenie całkowicie odpowiedniego przygotowania oprawy wizualnej, twierdząc nawet, że pierwszy Xbox byłby w stanie „udźwignąć” to wszystko. Sam byłem lekko zszokowany tym, co chwilę po odpaleniu demka ujrzałem na ekranie telewizora. Zagryzłem zęby i wziąłem się za testowanie aut. Z przejazdu na przejazd coraz mniej uwagi zwracałem na niedoróbki i rozkoszowałem się wszystkimi smaczkami. Pewien niedosyt i swego rodzaju rozczarowanie nadal jednak gdzieś pozostało w mojej głowie. Do czasu, gdy dostałem szansę sprawdzenia pełnej wersji na debugowanej konsoli, do tego w bardzo przyjemnej atmosferze (pozdrowienia dla gospodarza domu :) ).

Po uruchomieniu gry wita nas znane z demka intro, a następnie ładne, czytelne menu. Jak każdy wirtualny kozak rzuciłem się od razu na główny tryb, gdzie podobnie do pierwszej części najpierw wybieramy kontynent (ma to wpływ na cenę pojazdów), a następnie musimy zainwestować dostępne na dobry początek 11 000 Kredytów. Kilkusetkonnego potwora za to nie kupimy, ale większość rajdowców znajdzie coś miłego dla siebie. Po wyborze poziomu trudności możemy już spokojnie zająć się wspinaniem na szczyt zawodowej kariery kierowcy. Oczywiście co robi fan Forzy przy pierwszej wizycie w garażu? Tak jest, odwiedza lakiernika i zaczyna wrzucać na swoją furę niepowtarzalne wzory, robiąc z niej małe dzieło sztuki, którym potem pochwali się znajomym. Developerzy nie zawiedli i oddali do dyspozycji graczy potężne narzędzie pracy – aż 4000 warstw do wykorzystania, które da się zapełnić znaczkami producentów, figurami czy napisami. Do zrobienia tych ostatnich można wybierać spośród kilku zróżnicowanych czcionek. Koniec z kombinowaniem - sam pamiętam jak w czasach pierwszej części musiałem napracować się korzystając z prostokątów i kwadratów, by stworzyć na bokach swego ukochanego Enzo reklamę „onlinecenter.pl”. Nawet nie chcę sobie teraz wyobrażać, co prawdziwi artyści w tym fachu będą w stanie namalować na swoich czterech kółkach. Zapewne pojawią się jakieś grupy specjalistów trudniące się wykonywaniem grafów na zamówienie, a ich większe i wyjątkowe arcydzieła będą osiągały astronomiczne kwoty w wirtualnym domu aukcyjnym gry.

Gdy już odpicujemy naszą brykę możemy zacząć rozkoszować się jazdą. Po odpaleniu jednego z wyścigów dla początkujących (tylko takie są na starcie odblokowane) coś mi zaczęło nie pasować… Jest o wiele ładniej! Widać, że wersja demonstracyjna pochodzi z dużo wcześniejszego stadium prac nad tym tytułem. Nie specjalizuję się w tej dziedzinie, dlatego fachowymi nazwami rzucać tutaj nie mam zamiaru, ale z pewnością doszło kilka efektów poprawiających oprawę wizualną. Rewolucji radzę się nie spodziewać, jest ładnie i tyle, a 60 klatek na sekundę daje czadu. Samochody jak na moje oko nadal za bardzo się świecą, ale mi osobiście to jakoś nie przeszkadzało. Jak ktoś po ujrzeniu Forza 2 w akcji nadal będzie twierdził, że to jakaś „past-genowa” grafika i w ogóle kicha, a PGR 3 to fajerwerki, to jedynie mogę polecić wizytę u okulisty lub wymianę piętnastoletniego telewizora na jakąś nowszą technologię. Na dodatek decyzja o umieszczeniu trasy Mugello w demie, które powinno zachęcać do zakupu niezdecydowanych, to lekko mówiąc nieporozumienie. Nie dość, że wygląda biednie, to jeszcze jest chyba najbardziej nudną ze wszystkich pozostałych. Nie ma to jak przejazd w piękny słoneczny dzień na Laguna Seca i walka z innymi uczestnikami na charakterystycznym zakręcie przy zjeździe z górki. Nie wspominając już nawet o wielbionej przez masy Pętli Północnej.

Sam gameplay nie różni się jakoś znacząco od tego z wersji testowej. Model jazdy oraz fizyka są wspaniałe i chyba nic pod tym

względem nie brakuje. Jeśli czerpałeś przyjemność z wojaży w demie, to poczujesz się jak w domu. Jest jednak jeden ważny wyjątek – przeciwnicy. Nie są oni bezmyślnymi botami o żenująco niskim poziomie sztucznej inteligencji. W pełnej wersji walczą o swoją pozycję, nie oddają jej za darmo i bez poświęcenia. Nawet na niższych poziomach trudności nie masz co liczyć na ich pobłażliwość, a niektórzy kierowcy potrafią naprawdę zajść za skórę. Nawet kiedy już spodziewasz się wygranej lepiej bądź uważny i skoncentrowany, cwaniaki są w stanie wykorzystać każdy, nawet najmniejszy, popełniony przez Ciebie błąd. Poza tym nie należy zapominać o zniszczeniach. W demie masz jedynie dostępny tryb zręcznościowy, w którym są one kosmetyczne i w żaden sposób nie wpływają na sposób prowadzenia samochodu. W karierze zaczynając od „pół-zawodowca” trzeba zwracać uwagę w co i z jaką siłą się uderza. Przesadzisz i nagle zobaczysz ze zdziwieniem, że z Twojego autka wydobywa się dym, a i inaczej się jedzie. Dla prawdziwych zawadiaków i profesjonalistów przygotowano oczywiście na najwyższym poziomie trudności pełną symulację uszkodzeń. Tam nawet nie próbuj chamskiego rozpychania się i walenia „dzwonów”.

Warto również wspomnieć o pełnej lokalizacji gry na nasz rynek. W wersji demonstracyjnej mamy tego przedsmak, co jest bardzo miłym akcentem. Oczywiście nie zabrakło jakichś mniejszych lub większych wpadek czy kwiatków w tłumaczeniu. Ogólnie całość prezentuje się dość pozytywnie i dobrze, że dostajemy coraz więcej tytułów z językiem polskich. Poza tym laikom jak ja, którym specjalistyczne nazwy części do tuningu nic normalnie nie mówią (a co dopiero do angielsku), przyda się choć małe wyjaśnienie w ojczystej mowie przybliżające zastosowanie jakiegoś elementu.

Oczywiście jako rasowy achievement hunter nie odmówiłem sobie sprawdzenia jak to z osiągnięciami będzie w akcji, bo sucha lista znana od jakiegoś czasu to nie to samo. Skupiłem się na tych szybszych, typu przejazd bez jakiejkolwiek kary czy wygrana w ten sam sposób. Nic trudnego dla największych nowicjuszy, dlatego też warte są jakieś groszowe 5 punktów. Ciekawy jest za to „Natural” – zwycięstwo w wyścigu z wyłączonymi wszystkimi wspomagaczami i na ręcznej skrzyni biegów. Sposób na niego znalazł się niezwykle prosty - wybieramy najlepszą furkę w swojej klasie w trybie zręcznościowym i wskakujemy w wyścig na trasie Speedway, hamulca ani razu nie trzeba użyć, a wejście w zakręt to żaden problem. Ogólnie rzecz biorąc osiągnięcia w Forza Motorsport 2 będą być może dość czasochłonne, ale do zdobycia dla każdego. Spory opór stawi pewnie tylko ten za zgromadzenia naprawdę sporej sumki miliona punktów za rozgrywkę w sieci.

Druga Forza zarządzi na dłuższy czas wśród ścigałek mających oddawać wiernie rzeczywistą fizykę jazdy. Jeśli w ogóle nie spodobała Ci się zabawa w wersji demonstracyjnej, to w pełnej nie masz za bardzo czego szukać. Widać wolisz pograć w zręcznościówki, więc lepiej poczekać do jesieni na Burnouta, a w czerwcu rozważyć zakup nowego Colina niż dzieło Turn10. Dla tych, których po demku zaczęły nachodzić jakieś czarne myśli i wahają się donoszę, że nie ma ku temu powodów. Gra wystartuje w naszym kraju 8 czerwca, naprawdę warto czekać, a maniacy powinni szykować się na zakup kierownicy.

Niestety nie dane mi było sprawdzić trybu online i jego smaczków. Dokładnego opisu wrażeń spodziewajcie się przy okazji recenzji.

Komentarze

Aby dodać komentarz zaloguj się. Jeśli nie masz konta, załóż je sobie.
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.