Splinter Cell: ConViction

Menu główne

Pozostałe

Forum

Epic Fail Podkast

Ankieta

Zwiastuny:

Czytaj o:
PlayStation 3

Splinter Cell: ConViction

Napisał: syriusz.b

06.01.2008.

Recenzja Zapowiedź Poradnik Galeria Lista Osiągnięć Wywiad XCN

Mamy już rok 2008 – wszystkie wielkie exclusivy na Xboksa 360 pojawiły się przed świętami, ale czy na prawdę nic interesującego już nie zostało na najbliższe miesiące? Wielcy branży na pewno musieli sobie coś zostawić, przecież z czegoś muszą żyć. Dzięki temu w tym roku pojawi się Splinter Cell: ConViction, czyli nowe przygody odważnego Sama Fishera, które mają za zadanie przywrócić blask serii, której reputacja została nadszarpnięta przez raczej średnie Double Agent.

Sam nie jest już agentem, lecz pewnego dnia dostaje telefon od przyjaciółki z Third Echelon – Anny Grimsdottir, która prosi go o pomoc, w wyniku czego Fisher zwraca się do „góry” i prosi o przywrócenie go do pracy. Dostaje pierwsze zadania, lecz szybko dowiaduje się, że Trzeci Eszelon to już nie to samo – cała agencja upadła bardzo nisko, jest skorumpowana, a całe zagrożenie, którego obawia się Anna pochodzi właśnie od źródła, czyli teoretycznie od tych dobrych. Teraz, gdy Sam wie całą prawdę musi uciekać i to szybko, bo nie wszystkim jest na rękę, by nadal pozostawał przy życiu. Ktoś, kto zawsze był myśliwym, nagle stał się zwierzyną łowną, która nie ma innego wyboru, tylko biec…

Double Agent był próbą dla Ubisoftu – na ile sobie mogą pozwolić. Cała koncepcja gry rozwijała wszystko, ale efekt końcowy nie za bardzo spodobał się graczom. Potrzeba było czegoś innego - czegoś, co dodatkowo wprowadzałoby jeszcze więcej nowości i całkowicie zrywało z poprzednimi częściami. Tak zrodził się pomysł na ConViction. Gdy szukałem materiałów na temat gry moim pierwszym skojarzeniem były dwa filmy: „Ścigany” z Harrisonem Fordem i „Tożsamość Bourne'a”, gdzie grał Matt Damon. I chyba twórcy rzeczywiście inspirowali się tymi filmami, bo nowy Splinter Cell jeśli chodzi o fabułę zawojowałby z pewnością Hollywood. Zapomniałem na początku jeszcze dodać, że tytuł ten tworzy studio z Montrealu (czyli mówiąc szczerze chyba najlepsza ekipa jaką Ubi ma) i z tego, co wiadomo powstaje on już od wydania Chaos Theory.

W samej rozgrywce zmian jest mnóstwo i chyba zacząć trzeba od tej najprostszej, czyli tempa akcji. Splinter Cell wcześniej był grą spokojną, Sam ukrywał się w cieniu , przemieszczał się po cichu za plecami wroga i to wszystko ze stoickim spokojem. Teraz nie ma czasu na takie zabawy – na Fishera został wydany wyrok śmierci i wszyscy go szukają. Gra będzie od nas wymagała ciągłego myślenia i szybkiego reagowania, tu nie będzie chwili na oglądanie jaką drogą chodzi policjant patrolujący ulicę, trzeba po prostu szybko znaleźć jak najlepsze wyjście z trudnej sytuacji. Na nasze nieszczęście z ucieczką nie będzie za łatwo... W pościg za nami ruszą słabo wyszkoleni policjanci (których za to będzie dużo), wojsko, czy starzy znajomi najemnicy. Twórcy zaznaczają, że różnica między sprytnym, świetnie wyszkolonym najemnikiem, a grubym policjantem, który lubi pączki będzie widoczna. Dodatkowo w grze zwarte ma zostać bardzo zaawansowane AI - przeciwnik ma cały czas „myśleć”. Kolejną zmianą jest to, że teraz wszystko ma dziać się na dużych, często otwartych przestrzeniach (na dodatek w dzień). Choć oczywiście znajdą się też misje w budynkach, jak na przykład ta w biurze redakcji, którą zaraz po zapowiedzeniu gry chwalili się ludzie z Ubisoftu, a ponoć jest ona wyjęta prosto z gry. Pojawi się też znany z pewnej gry patent z zachowaniem tłumu. Widać studio z Montrealu bardzo lubi sprawy związane z motłochem i chce to rozwiązanie ochrzcić jako „rewolucja tej generacji”. Otóż gawiedź ma być bardzo „inteligentna”, przykładowo przechodnie mają zwracać uwagę na to, co robimy, a gdy wyciągniemy broń zaczną krzyczeć i uciekać. Z kolei gdy zaczniemy dziwnie się zachowywać, będą się nam przyglądać, ale również mogą nam pomóc! Gdy zauważymy nadchodzący patrol możemy przyłączyć się do grupki turystów, która właśnie wysłuchuje opowieści przewodnika o historii miasta. Po prostu taki żyjący tłum jest dla Sama zbawieniem. Aczkolwiek nawet „rybak” dostał swój „sokoli wzrok” – będzie można patrzeć w specjalnym trybie, który ukaże nam wszystkich przeciwników innym kolorem.

Wszystkie te nowości to i tak nic w porównaniu z następnym dodatkiem do gameplay'a. Otóż pracowano ładnych kilka miesięcy nad systemem „dynamicznego środowiska”. Co to jest? Sam nie ma już swoich zabawek, nawet świecące zielonymi lampkami gogle mu zabrali, więc musi czymś walczyć! Oczywiście ma dojścia i broń nie do końca legalnie załatwi, ale musimy pamiętać, że to on jest tym dobrym i jego główną misją nie jest wybicie wszystkich, a przeżycie. A pomagać nam w tym będzie właśnie środowisko gry. Praktycznie wszystko, co nie przymocowane, czy przybite, będzie można użyć do walki! Patrol w parku rozpoznaje gościa z listu gończego, zaczynasz uciekać, nagle widzisz przed sobą śmietnik, więc przebiegając koło niego przewracasz go – zawsze to jakaś przeszkoda, a dla stróżów prawa z kraju, gdzie jest mnóstwo fast foodów może to być nie lada problem do pokonania. Tak, jak już wspominałem: rozgrywka jest dynamiczna - cały czas trzeba kombinować. Inny przykład? Jesteś w biurowcu, widzisz że po schodach biegnie już kilku najemników, którzy wiedzą, że u góry czeka ich karta przetargowa do zyskania niezłej sumki, jesteś w pomieszczeniu, z którego są dwa wyjścia: jedno na owe, nieszczęsne schody, drugie do kolejnego pokoju – co robić? Otwierasz tamte drzwi, chowasz się za tymi pierwszymi, przeciwnik biegnie, bo myśli, że uciekłeś „przed siebie”, a ty spokojnie wychodzisz na schody, przy okazji blokując klamkę – takich i podobnych akcji może być mnóstwo, a o tym, że stół może służyć, jako chwilowa osłona przed kulami nie muszę już chyba wspominać.

Na sam koniec warto też zanotować zmiany w wyglądzie naszego bohatera – Sam Fisher to teraz zarośnięty facet z bujną, lekko siwą fryzurą, na dodatek ubrany w bluzę z kapturem i z torbą na ramieniu – wszystko dla lepszego kamuflażu. Do daty premiery, która zapowiedziana jest na bliżej nieokreślony termin w nowym roku fiskalnym francuskiego koncernu (czyli: najwcześniej w kwietniu) nie przywiązywałbym się za bardzo, ponieważ Ubisoft po sukcesie Assassin’s Creed postanowiło dać wielu teamom więcej czasu na dopracowanie swoich tytułów i ostatnio strasznie często dostajemy informacje o nowych datach premier i obsuwach. Mimo wszystko na nowego Splinter Cella warto czekać!

Komentarze

Aby dodać komentarz zaloguj się. Jeśli nie masz konta, załóż je sobie.
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.